Çarşamba, Eylül 24, 2007 - Hoşgeldin Nehir Bebek

Kız kardeşimin bebeği doğdu.

Aramıza hoşgeldin Nehir bebek.

Hastane odasının kapısı için tasarladığım süs.

Kalp süs ve yazıyı fimodan yaptım. Hediye gelen pembe patikleri de asınca çok hoş oldu.

Bebek şekeri için yaldızlı kağıda sardığım çikolataları kurdeleyle süsleyip üzerine fimodan yaptığım nazar boncuklarını yapıştırdım. Servis yapmak için düşündüğüm ahşap kutuyu boyadıktan sonra ayıcıklı peçete ile süsledim. Tutma kolunu kapı süsü ile uyumlu olması için elyaf, saten ve kurdeleyle süsleyip bebek bibloları yapıştırdım.

Bu da altın yastığı.

Abiyi de unutmadım. Oda kapısına asmak için fimodan süs.  

Cuma, Şubat 24, 2006 - Güllü Ivır Zıvır Kutusu

Gül desenli peçete ile ıvır zıvır kutumu kapladım.

 

 

Bir hediye pakatiyle gelen kurdele, bir süs. Nikah şekerinden çıkan bir yapma çiçek. Bu tür şeyleri hep biriktiririm. Ya bir faliyet ya da yine bir hediyeyi süslemek için gerekir bir gün. 

İşte benim  ıvır zıvırlarım.

Pazartesi, Şubat 20, 2006 - Baharın Hatırına...

Baharın hatırına kışa katlanıyoruz. Ama haftalardır yağan kar ve soğuk günler artık yetti. Dün güneş olmasada ılık bir günü değerlendirip kendimizi dışarı attık. Polenezköyde kısa bir yürüyüş ve kalabalık bir grupla yenen bir yemek nasıl iyi geldi anlatamam.

Sabah evden çıkarken bahçeme bir göz attım. Kar sonrası savaştan çıkmış bir halde. İki seramik saksım kırıldı. Duvarlarda kardan dolayı boya çatlakları. Bahara hiç de hazır olmayan bir bahçe. Sabahda blogları gezerken arkadaşlarımdan pınarın ehlikeyifbahce adında yeni bir blog açtığını görünce çok hoşuma gitti. Bahçeyle çiçeklerle uğraşmak çok hoşuma gidiyor ama bu konuda pek bilgim yok. İlk işim kırılan saksılarımın yerine yenilerini almak olacak. Ama bu sefer seramik almak yok. Kışa dayanmıyorlar. Hatta şu kiremit saksılardan alıp kendim boyayabilirim. Laleyi çok seviyorum ama netten araştırınca ekim ayının Eylül-Aralık ayı arası olduğunu öğrendim. Baharda çiçekçiden açmış olarak alırım ne yapalım. Yukardaki resmide netten buldum. Papatyalarla süslenmiş bir sehpa çok hoş duruyor.

Pazartesi, Ocak 30, 2006 - Yapraklı Mum

Mum yaptım. Aslında tam olarak yaptım sayılmaz. Mevcut mumu eritip yeniledim diyebilirim. Elektrik kesilince kullandığımız uzun beyaz mumlardan iki tanesini bir kavanoza koyup su dolu tencere içinde ocakta erittim. Eritmeden önce fitilini de çıkardım. Plastik bir kürdan kutusuna fitilimi ve dört tanede kurumuş yaprak koyarak erimiş mumu döktüm. Ama yapraklarım kenara koyduğum halde mumun içinde kayboldular. Biraz donduktan sonra fitilin bulunduğu yer çökme yapınca beyaz mum kalmadığı için sarımsı bir mumu eritip içine yeşil pastel boyadan katarak yeşil hale getirip üstüne döktüm. Böylece iki renkli mumum oldu. Kalıptan çıkarmadan önce biraz buzdolabında tuttum. Yapraklarım gözükmediği için kalan yaprağımı da üstten yapıştırdım. Altına koyduğum mumluk da fimo hamuruyla yapıldı.

Pazar, Kasım 25, 2005 - Hediye Paketleri

Benim gibi sizde hediyenin içi kadar dışı da önemli diyorsanız işte size yaptığım hediye paketleri. Eski takvimleri değerlendirerek kutular yapıp süsledim.

Bu adreste takı ve küçük hediyelerinizi koyabileceğiniz kutu için tarif var.Ordan öğrenip hediyenin büyüklüğüne göre ayarlayarak kutular yapıyorum.

Altta da netten bulduğum güzel bir sunum için örnekler...

Salı, Kasım 20, 2005 - Yılbaşı Süsleri

Yılbaşı ağacı süslemek için dikilebilecek küçük süsler. içine takı gibi küçük hediyeler koyarak hediye paketi olarak da verilebilir.

Çarşamba, Kasım 7, 2005 - Televizyon sehpası

Kızımın odası için boyadığım televizyon sehpası. Odanın mobilyalarına uyması için her tarafını kahverengi ayakkabı boyasıyla boyadım. Ön tarafına çiçek desenleri ve kızımın isteğiyle hayvan resimleriyle süsledim. Resim önden çekilince çıkmamış iki yanında da dergi koymak için bölüm var.

Perşembe, Ekim 24, 2005 - Nostalji Köşesi

Eskiden beri eskiye ait resimler ilgimi çeker.  Özellikle aile büyüklerinin resimlerini gördüğümde mimiklerini, resimdeki ayrıntıları incelerim. Zaten bu resimlerde bir ya da ikiyi geçmez. Günümüzde resimleri albümlere sığdıramaz olduk artık cdlerde depolamaya başladık. Ama eski resimlerle arasında çok farklar var. Hatta digital fotoğraflarda çıkınca mertlik bozuldu denir ya hiç heyecan yaşamadan resmi anında görüp beğenmediğimizde bir daha çekiyoruz. Eskiden resim çektirmek evde bir heyecan yaratırmış. Daha evlere fotoğraf makinaları girmeden önce stüdyolara süslenip püslenip gidilir tüm aile birarada fotoğraflanırmış. Evimin bir köşesini ailemize ait eski resimlerden oluşan bir köşe yapmaya karar verdim. Bu amaçla eşimle beraber benim ve eşimin ailesinden fotoğraflar toplamaya başladık. Bulabildiğimiz kadar en eski aile büyüklerinin resimlerini uygun boyutlara getirip fotokopilerini çekip çerçeveledik. Köşemizin bir tarafı benim bir tarafı eşimin ailesinin resimlerine ait. Resimlerde kademelere de dikkat ettik. İlk sıra çocukluğumuzun resimleri ikinci sıra anne ve babalarımızın şeklinde karşılıklı gelecek şekilde sıraladık. Bu arada bahsetmeden geçmek istemiyorum. Baba tarafım Manastırlı. En üstte gözüken resimde babaannemin dedesi Ragıp Paşa ya ait. Manastır Kolordu Komutanı olarak askeriyede Atatürk’ün Fransızca öğretmeniymiş. Bundan dolayı gurur duyuyorum…

Bir sehpaya da ailelerimizden kalma radyo, fotoğraf makinası, telefon koyunca tam nostalji köşesi oldu.